Rozejście spojenia łonowego w ciąży

Ból okolicy spojenia łonowego bardzo często jest bagatelizowany i pochopnie kojarzony z uszkodzeniami mięśniowym w obrębie przywodzicieli stawu biodrowego lub mięśni brzucha. Mięśnie ze względu na dobre ukrwienie wykazują duże możliwości naprawcze, inną przyczyną dolegiwości może być rozejście spojenia łonowego, często związane z ciążą. Informacje odnośnie objawów, przyczyn, leczenia i poniżej znajdziemy w dalszej części tekstu.

               

Kość łonowa buduje miednicę z przodu, od przodu kości łączą się powierzchniami spojeniowymi, tworząc spojenie łonowe. Uważane za formę pośrednią pomiędzy chrząstkozrostem a stawem, Pomiędzy kośmi łonowymi znajduje się krążek, który pod względem budowy oraz funkcji przypomina dyski znajdujące się w kręgosłupie. To właśnie dysk zapewnia ruchomość podczas akcji porodowej.

Pomimo rozwoju medycyny, wczesna diagnostyka i wprowadzenie właściwego leczenia zachowawczego spojenia łonowego wciąż stanowi wyzwanie dla lekarzy i fizjoterapeutów. W konsekwencji przeciążeniu ulegają także więzadła i torebka stawowa.

Rozluźnienie połączeń miednicy dzieje się w fizjologiczne 36-38 tygodniu ciąży na skutek przemieszczania dziecka do kanału rodnego, może także odbywać się w trakcie porodu (niezwykle rzadko ) lub połogu. Mimo, iż sam rozejście wywołuje przykre i uciążliwe dolegliwości to nie jest on niebezpieczny dla samej ciąży. Czasami możemy spotkać się z tzw. "cichym rozejściem spojenia łonowego", na skutek przyczyn czynnościowych, objawy są nieznacznie i zwykle cofają się w 5 tygodniu połogi. Rozejście i późniejsza niestabilność spojenia łonowego może być także wynikiem urazu lub sumujących się mikrouszkodzeń pod wpływem uprawianych sportów szczególnie piłki nożnej, koszykówki czy lekkoatletyki. Degeneracyjne działanie na krążek stawowy łączący kości łonowe powoduje utratę funkcji stabilizacyjnej i powiększenia ruchomości pomiędzy kośćmi.

Przyczyny

  • wpływ hormonów: estrogenów, progesterony i relaksyny, oddziałują na chrząstkozrost, który zbudowany jest głównie z kolagenu typu 1 ma dobrą amortyzację ale jest mało sprężysty i przez to mało odporny na rozciąganie\
  • niewspółmierność porodowa (zbyt duża waga dziecka np. w cukrzycy)
  • ogólna wiotkość stawowa, polegająca na zwiększonej ruchomości stawów wrodzonej np. zespół Marfana lub nabytej
  • dysbalans pomiędzy mięśniami brzucha i przywodzicielami stawu biodrowego, przyczepiającymi się w okolicy spojenia; zwiększone napięcie jednej z nich powoduje zakłócenie sił działających na spojenie
  • ograniczenie ruchomość stawów biodrowych- następuje wtedy kompensacja utraconej ruchomości kręgosłupem i spojeniem łonowym, co może przyczynić się do ich destabilizacji
  • czynniki ryzyka praca stojącą i słaba stabilizacja głęboka mięśni przed ciążą

 

Diagnostyka

W ciąży diagnostyka jest utrudniona, opiera się przede wszystkim o dokładny wywiad, testy bólowo prowokacyjne np., stanie jednonóż z nogą testowaną zgiętą w stawach biodrowych i kolanowych czy inne testy ortopedyczne Test Derbelowskiego, dystrakcji często uzupełnione o badanie palpacyjne, stwierdzając ruchomość kości łonowych (zw. na naderwanie więzadeł łonowych). W ciąży diagnostyka może być poszerzona o badanie ultrasonograficzne, po ciąży o zdjęcie rentgenowskie miednicy,w tzw. pozycji Flaminga gdzie ocenia się wielkość poszerzonej szpary oraz przemieszczenie się kości łonowych względem siebie.

 

Objawy

W zależności od stopnia rozejścia obserwuje się różne nasilenie objawów:

  • obrzęk i ból spojenia lub podbrzusza
  • bolesne blokady w odrębie stawu biodorowo- krzyżowego, co często kojarzone są z bólem lędźwi
  • dolegliwości mogą promieniować do uda i kości krzyżowej, ale także do kończyny dolnej czasami imitując rwę kulszową
  • w niewielkich rozejściach bóle pojawiają się tylko po większych aktywnościach fizycznych, w stadiach zaawansowanych mogą pojawiać się problemy z siedzeniem czy chodzeniem
  • typowy kaczy chód przy silniejszych uszkodzeniach
  • obrzmienie w okolicy spojenia łonowego

 

Leczenie rozejścia spojenia łonowego jest często długotrwałe, a jego głównym celem jest przywrócenie stabilności miednicy. 

  • oszczędzający tryb życia – unikanie wysiłku i podnoszenia ciężkich ciężarów
  • środki farmakologiczne uśmierzającymi ból i hamującym stany zapalne np. paracetamol
  •  odpowiednia dietę pozwalającą na wzmocnienie chrząstkozrostów np. glukozamina przyczyniając się do biosynetezy proteoglikanów, które stanowią składnik chrząstki, kwas hialuronowy- element tkanki łącznej, zręby chrząstki i płynu stawowego, kłącze imbiru – wykazujących podobne działanie do NLPZ, nie wykazując przy tym działań ubocznych, hamuje rekcje zapalne co zapobiega procesom niszczenia chrząstki stawowej
  • leczenie operacyjne-  rekonstrukcja spojenia przeprowadza się tylko w wyjątkowych przypadkach, w przypadku planowanych kolejnych ciąż z operacje są przesuwane

   

Pas  ściągający lub ortopedyczny pas brzuszny z bocznymi peliotami wspierającymi zapinany wokół bioder o szerokości około 5 cm pas zaciskamy mocno wokół bioder, poniżej kolców biodrowych przednich górnych. Noszone zwykle rok szczególnie w czasie aktywności fizyczne często pozwala na normalne, codzienne funkcjonowanie

Fizjoterapia – kinezyterapia stanowią podstawową formę leczenia. Celem będzie wypracowanie wypracowanie napięcia w odrębie brzucha, mięśni przywodzicieli , przepony miednicy i pośladków

1. W przypadku unieruchomienia pacjentki, ciąży zagrożonej, stosuje się ćwiczenia w leżeniu, mające na celu wzmocnienie mięśni, jak również zapobieganiu skutków unieruchamia wykonywane są ćwiczenia:

  • izometryczne kończyn górnych i dolnych
  • izometryczne górnego odcinka tułowia
  • czynne szyi, obręczy barkowej
  • oddychanie torem piersiowym
  • profilaktyka przeciwwzakrzpowe np. krążenia dłońmi i stopami
  • ćwiczenia mięśni Kegla
  • ćwiczenia synergistyczne (za pomocą kończyn dolnych i górnych, głowy) mięśni brzucha

  

2. W przypadku ciąży niepowikłanej, stosuje się ćwiczenia w pozycjach wyższych, często uzupełnione o trening funkcjonalny

  • ćwiczenia izometryczne mm. Krocza i dna miednicy- mięsnie Kegla- u niektórych pacjentów zaciśnięcie tych mięśni chwilowo znosi objawy bólowe
  • ćwiczenia czynne kończyn dolnych, uruchomienie stawów biodrowych
  • ćwiczenia stabilizacyjne miednicy np. trening na piłce
  • wzmocnienie mięśni brzucha szczególnie skośnych i poprzecznych za pomocą synergizmów czyli pracy kończyn górnych i dolnych, zastosowanie napięć z wykorzystaniem terapii PNF
  • nauka przyjmowania prawidłowej postawy
  • wzmacnianie przywodzicieli stawy biodrowego
  • rozciąganie, poizometryczna relaksacja mięśniowa m czworobocznego lędźwi

W początkowym etapie terapii nie należy powodować rozciągania mięśni przywodzicieli stawu biodrowego. Ćwiczenia wzmacniające można wykonywać w basenie, gdyż środowisko wodne powoduje odciążenie stawowe, należy jednakże unikać pływania „żabką”.

   

   

 Inne formy terapeutyczne

Igłoterapia sucha szczególne stosowana w przewlekłych dolegliwościach nakłuwanie okolic spojenia igłami, powodujące poprawie stabilności połączenia poprzez wywołanie mikrostanów zapalnych, które powodują sklerotyzacje i skrócenie więzadeł, pobudzają aktywność fibroblastów stymulując do prawidłowego gojenia.

  

Masaż poprzeczny spojenia oraz tkanek miękkich okolicy miednicy. Masaż wykonywany 3-5 min ma działanie przeciwbólowe, powodując obniżenie aktywności układu współczulnego wpływając na lepsze odżywienie poprzez uwolnienie histaminy z komórek tłucznych i rozszerzenie naczyń krwionośnych

Kinesiotaping ma szerokie zastosowanie u kobiet w ciąży ze względu na swoje bezpieczeństwo. Aplikacjami możemy osiągnąć m.in. wspomagające działanie na pracę mięśnie brzucha mające funkcje posturalną, odpowiadając za prawidłową postawę. Technikę więzadłową z powodzeniem możemy zastosować na spojenie łonowe w celu odbarczenia, zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawy mikrokrążenia, zmniejszenia nacisku na receptory skóry. Często po zastosowaniu tej aplikacji otrzymujemy natychmiastową poprawę .

   

Należy pamiętać, iż każda ciąża jest inna i wymaga indywidualnego traktowania, zastosowanie fizjoterapii może w znaczmy stopniu zlikwidować/ złagodzić oraz przyspieszyć leczenie rozejścia spojenia łonowego. cie spojenia łonowego.

 




Zespół przyparcia bocznego rzepki »

Kopiowanie w celach komercyjnych lub nieprywatnych i rozpowszechnianie jakąkolwiek metodą poligraficzną, czy elektroniczną jest zabronione, chyba że zostało inaczej uzgodnione z autorem.